تبليغاتX
ستاره

می شو د د ر آسما ن چشم ا و پرو ا ز کر د                                         در نگا هش با لها ی آرزو را با ز کرد

 

می شود با نور چشما نش طلو ع  صبح شد                                            زندگی ر ا با ر د یگر با نشا ط آ غا ز کر د

 

میشود جنبید چون برگ درختان چنار                                                     با تکا ن دست یا دی ز ا ن گل طنا ز کر د

 

میشو د د ر یا شد و تا بیکر ا ن آ بها ش                                                              مو جها ی یک کو یر تشنه ر ا هم نا ز کر د

 

میشو د د ر ا شک چشمم ز و ر قی ا ز غم نشا ند                       د ل نمی د ا ند چه با ید د ر فرا قت سا ز کر د

 

می شو د ا ز عشق گفت و می شو د ا ز عشق خو ا ند                 ز ین د ل شو ر ید ه آ ه سینه ر ا آ و ا ز کر د

 

                       ای ستا ر ه با سحر از راز  ها ی  من مگو

 

سو سو ی چشمت حکا یتها   به  رمز و ر ا ز کر د

 

یزد دهم آ با ن هشتاد وهشت

+ نوشته شده در ساعت توسط سید اکبرکرباسی |

سروده وزین استاد علامه مرحوم جلال الدین همایی

ای حجت قایم الهی                ای بندگی تو پادشاهی

ای آیت انّه هو الله                  ای از همه سرّ هستی آگاه

ای بر سر خلق ظلّ ممدود       ای هادی دین امام موعود

آیینه ی ذات کبریایی                 مرآت تجلّی خدایی

روشنگر جلوه ی مظاهر           در وحدت مظهری و ظاهر

مفتاح خزاین مطبّق                 مصباح شریعت هوالحق

همنام نبیّ خاتمی تو             همرتبه ی اسم اعظمی تو

تو شاهد خلوت شهودی         پرورده ی سایه ی وجودی

تو حجّت دین کردگاری            نو باوه ی لاغ هشت و چاری

هر چند ز دیده ها نهانی           روشن کن بزم این جهانی

ما تشنه تو چشمه ی حیاتی     ما غرقه تو کشتی نجاتی

بشتاب که مانده ایم درشست   دریاب که رفته ایم از دست

ای وارث تخت شاه لولاک            ای صاحب امر أین  مثواک؟

دیری است که در ره تو پوییم       ای راحت جان کجات جوییم

اندر طلب تو ایم در وا                 در مکّه و ذی طوی و رضوی

عمری است که ما در اشتیاقت      سوزیم در آتش فراقت

ما خشک زبان به تر زبانی           در وصف تو آب زندگانی

+ نوشته شده در ساعت توسط سید اکبرکرباسی |

              همسرم ای آمده ز عرش برین                         بر گرفته نور با خود زان نگین

              تا که تاریکی را هم را به نور                             باز بنمایی شوم راهی طور

         همسرم ای  هدبه ی حق از بهشت                            بر جبینم نام تو ایزد نوشت

          همسرم ای نور حق ای یار من                          همسرم ای یار و ای غمخوار من

         با تو هستم شادتر از هر بهار                              بی تو پاییزم که ریزم برگ و بار

          همسرم آرام جانم آفتاب منزلم                        خنده ی تو می گشاید عقده ها را از دلم

     گر غمی آید خدا داند نمی خواهم که تو            آشنا گردی بدان غم این ز اشکم می شنو

      همسرم ای نازنین ای مهربان                                        تو برایم همنشینی همزبان

+ نوشته شده در ساعت توسط سید اکبرکرباسی |